— krupta blog

Bier, zweet en blikvoer.

Mensen het was een groot feest. Nieuwsgierig hoe/wie/wat en waar?  Lees dan verder.

Donderdag – Aankomst

Na alles nog minstens 2 keer gecontroleerd te hebben of dat ik het echt bij me had en niets vergeten was vertrok ik donderdag om 8 uur veel te zwaar beladen van huis richting het station (Capelle Schollevaar). Eerst was ik van plan om met de bus naar Rotterdam Alexander te gaan en vanaf daar de trein te nemen rechtstreeks naar Utrecht. Maar ik kwam bij de bushalte en er stonden al veel mensen het was lekker weer dus dacht ik “ik kan ook gewoon naar het station lopen en dan op Gouda overstappen” dit heb ik dus ook gedaan. Mensen kijken je echt raar aan als je bepakt de trein in stapt, alsof je van een andere planeet komt. Ik weet niet wat daar nou zo bijzonder is maar goed blijkbaar zien ze het niet vaak ofzo. Inmiddels was ik in Gouda aangekomen en wachtte op de intercity naar Utrecht. De intercity was er al snel en voor dat ik het wist kwam ik aan in Utrecht.  Ik sleepte mezelf en mijn spullen mee naar boven, de stationshal in. Nu moest ik nog wachten op de rest. Al snel kwam ik er achter dat de AHtoGO voor meerdere Lowlanders een meetingpoint was. Om 10 over 9 kwam de eerste persoon van het groepje 10 minuten later kwam de rest eraan.

Op naar de trein richting t’ harde, het was een stoptrein dus het duurde ook weer een uur voordat we daar aan kwamen rond half 11. Er zaten als zo’n ruim 100 mensen te wachten in de brandende zon. Gelukkig had ik mijn stoeltje bij me dus ik had er geen problemen mee met wachten. Hier en daar wat verdwaalde regendruppels, zonnebrand en bier. Daar zit je dan te wachten, kijkend naar andere mensen, er kwamen mensen met clico’s met geluidsinstaltie erop en zelfs een groepje met een compleet uitklapbare picknicktafel inclusief parasol. Hoe ze het voor elkaar kregen weet ik niet maar op een gegeven moment stonden ze met die picknick tafel vrijwel vooraan. Daar kwam de eerste bus even na twaalven, niemand wist hoe snel de spullen gepakt moesten worden . Daar stonden we dan in de knallende zon met een temperatuur van minstens 30 graden  hutje aan mutje tegen elkaar gedrukt. Want ja het is toch normaal dat je door diegene voor je kan lopen?  Het hek ging open en het leek wel of dat er een blik sardientjes werd open getrokken,  er werd van alle kanten geduwd en dan sta je klem. En dan nog zo’n mannetje door de luidsprekers zeggen “mensen zoek de schaduw op” terwijl er niet eens schaduw te vinden was daar. 6 of 7 bussen later werd ik eindelijk bevrijd uit het gedrang, stapte de bus in, ging zitten met mijn tas nog op mijn rug. Onder getoeter en gejuich reden we weg, zwaaiend en lachend naar de mensen die nog in de rij stonden. Na wat rotondes hier en daar en een afslagje rechts en links kwamen we aan bij de beruchte dijk. Er stond al een hele file, niet normaal meer. Op een gegeven moment reed er een politieagent op motor voor de bus en gaf ons een escorte langs de file. Dat was een heerlijk moment, langs de mensen rijden die daar al uren stonden te wachten.

We kwamen aan bij het terrein, stapten uit en liepen richting de ingang. Waar het naar mijn verbazing vrij rustig was. Na hooguit 15 min gewacht te hebben toonde ik mijn ID en kaartje en kreeg een mooilelijk oranjewit polsbandje om, door mijn hand in een of ander apparaat te leggen. De rest was ook binnen alleen moesten we nu nog wachten op een vriendin van me die met de auto werd gebracht. We liepen de brug over en bij de eerste de beste camping die we tegen kwamen dumpten we onze spullen en zetten onze tenten op. Dit was rond een uur of 2 half 3, we hadden het al weer een beetje gehad voor vandaag. De laatste persoon was inmiddels bij de camping-hema aangekomen en vroeg of ik haar op wilde halen, geen probleem. Spullen mee gesjouwd en de tent op gezet. Pfoeee…..  wat een gedoe. Nu was het even tijd om te zitten en te kijken naar hoe andere mensen bezig waren met hun tent. Er kwam een windvlaag en vrijwel alle partytenten die ze net hadden opgezet(en nog niet vast stonden) zakte in of rolden omver. Dat was wel een grappig moment.

Blikvoer, daarwas het nu tijd voor het was blik ravioli wel te verstaan. Het was niet meer koud, het was zo warm geworden door de hitte van die dag. Het was prima te eten. Rond een uurtje of geen idee wat het precies was kwamen er donkere wolken aangedreven. In de verte zag je ook flitsen en het rommelde een beetje. Ik stond er samen met Diane naar te kijken, het kwam namelijk steeds dichterbij. Op een gegeven moment barstte het los. Daar stond ik dan met mijn poncho voor de tent te kijken. Horizontale bliksem, donder en regen. Het was een mooi schouwspel, dit ging nog best lang door. Op een gegeven moment was ik mijn tent in gegaan omdat het echt TE HARD regende, later werd ik er weer uit geroepen. Rechts was de lucht rozeoranjerood en links waren 2 regenbogen, het regende nog wel maar niet meer zo heel erg hard.

Vrijdag – Dag 1

Deze dag begon vroeg ik was om half 8 al wakker geworden van de muziek wat uit de 24-uurs tent kwam, er liepen ook constant mensen langs. Ontbijt met eierkoeken, ja iedereen had eierkoeken. Er stond een flinke rij voor de ingang van het festival terrein, binnen 15 min waren we binnen het schoot wel aardig op. Gelijk doorgelopen naar de Alpha want daar kwam White Lies. Ik kende deze band niet wel van naam maar verder niets.  We liepen de tent in en ik hoorde ineens mijn naam, toen stonden daar 2 bekenden van mijn school.  White Lies was wel oké voor het begin, ik weet er niet meer zo veel van want ik heb echt te veel gezien gewoon.  Blijkbaar was het niet zo speciaal dat het me bijgebleven is.  Op naar La Roux in de India. Jammer genoeg stond de tent al redelijk vol gevuld en stonden we vrijwel achteraan, jammer. De muziek was leuk “I’m in the Quicksand Oooh oooh ooooh ooooh” , en voor de rest heb ik er niet zo veel over te zeggen ik stond te ver weg om wat over het optreden te vertellen. Hierna volgde Passion Pit ook in de India, deze band kende ik ook niet maar wilde het wel graag zien. Vrolijke electronische geluidjes leuke muziek. Toen “Sleapyhead” voorbij kwam dacht ik hé! dit ken ik . Leuke show niet te lang niet te kort precies goed. Op naar de Bravo want daar kwamen de Klaxons. We stonden met zijn vieren bijna vrijwel vooraan, totdat de Klaxons begonnnen te spelen toen werden we alle kanten op geduwd. Op een gegeven moment stond ik tussen allemaal lange jongens/mannen zonder shirt en ze waren bezweet en bleeh…. dat plakt en dan staan ze nog over je heen te hangen enzo. Tot mijn verbazing bleef ik steeds bij Tim tijdens het geduw en gespring, de andere 2 stonden vooraan. Leuk optreden alleen zijn we bij het een na laatste nummer de tent uit gegaan we hadden het zo warm gekregen en er werd nog steeds geduwd. Hierna hebben we nog iets gedronken en gegeten. Toen was het tijd voor Spinnerette (met Brody Dalle van The Distillers) in de Charlie.  Het was gaaf stond bijna vooraan midden in de pit later aan de zijkant, ik had er een aantal flinke blauwe plekken aan over gehouden. Het werd een beetje wild met een paar dronken mannen ertussen die zich gewoon op je lieten vallen. Hierdoor krakte mijn zonnebril ook kapot, pootje eraf. Lekker gesprongen mensen weg geduwd. Leuk. Na een korte pauze bij de tent gingen we opweg naar de Alpha voor The Prodigy. Man wat was het druk. Gelukkig konden we rechts vooraan staan, met genoeg ruimte om ons heen om lekker te springen “It’s an Omen   Now!  The writing’s on a wall It won’t go away It’s an Omen” en klasiekers. Het was echt heel er gaaf om ze in het echt te zien, zo geweldig. Dit was een perfecte afsluiter voor de eerste avond.

Zaterdag  – Dag 2

Vandaag ging ik met de rest van de groep mee want er kwam niet zo heel veel dat ik eigenlijk echt wilde zien.  We gingen als eerste naar Nina Kinert in de India en we stonden vooraan. Dit is niets voor mij, het is te langzaam te rustig. Nee, geef mij maar The Airborne Toxic Event. Deze band kende ik ook niet ik wist ook niet wat ik kon verwachten. De bassist was een beetje een raar mannetje hij knipoogde heel de tijd volgens mij naar die meisjes die naast me stonden. Daar was ook Anna Bulbrook met haar Viool ze leek er helemaal in op te gaan. Ik hou er wel van rock met een viool. Later sprong Anna Bulbrook van het podium en liep zo hee l vrolijk het publiek in en sprong en rende. Zeker leuk dat ik deze band gezien heb. Nu was het tijd voor Patrick Wolf wederom voor mij iets onbekends. Ik dacht dit is weer zo’n singer/songwriter achtig iets. Maar nee, er kwam een jongen het podium op in een strak gouden pakje. Hierbij waren ook weer 2 vioolen aanwezig. Wat een stem, en wat een show. Ik ben verkocht! Misschien ga ik er wel heen als ie in Paradiso speelt. Nu wilde de rest naar DeVotchka hiervan heb ik de eerste paar nummers gezien ik vond het nou niet om te zeggen van yeah dit vind ik leuk. We gingen toen even kijken bij de Grolsch of we wat van de verassingsband  Them crooked vultures konden zien maar de Grolsch puilde helemaal uit waarna we een rechtsomkeer maakte en naar de Alpha liepen. Zo stonden we vooraan in de rij voor het voorvak voor Maximo Park. Ik kwam nog een bekende tegen en ja hoor rennen naar binnen  en we stonden vooraan. Ze begonnen te spelen ik verstond er wel helemaal niet svan maar goed het was wel leuk. Op het einde bij “Girls who play guitars” begon het geduw ik wist het eerst niet dus ik werd vol met m’n ribben lekker tegen het hek aan gedrukt. Maar later lekker terug geduwd, HAA!  Toen gingen we naar The Virgins maar ik vond het niet zo dus ik smste iemand anders die ook in de buurt was en ging daarheen. Op de rechter heuvel naast de alpha, hier heb ik buiten nog een paar nummers van Kyteman mee gekregen die ik nog echt heel graag een keer wil zien (waarschijnlijk wordt dat bij Appelpop). We gingen iets eten. En daarna even naar Basement Jax, hier was de tent ook overvol en hebben 2 nummers gekeken buiten op het scherm en zijn toen richitng de India gelopen waar een leuk feestje aan de gang was. Babylon circus speelde hier. Er werden zelfs meisjes het podium op gevraagd om mee te dansen. Zoals ik al zei het was een groot feestje tijdens Babylon circus in de India. Nu kwam er verder niet zo veel meer dus gingen we naar de Silent Disco, we waren wel benieuwd wat het precies was. Nou ik kan je vertellen het was heel grappig en leuk. Je krijgt een koptelefoon met 2 kanalen en een volume knop. Dit was een hele leuke ervaring. Na de DJ-set van Elle Bandita waren onze voeten te dood om nog verder te gaan dus gingen we richting de camping. Lekker Slapen!

Zondag – Dag 3

Deze dag was ik rond een uur of half 9 wakker een van de latere tijdens Lowlands. Diane en ik vertrokken al vroeg naar het terrein op weg naar de India want jawel Elle Bandita speelde daar. Hoe vet is dat?!  Toen we aankwamen was Miss Montreal nog bezig en zagen we 2 bekende staan. Miss Montreal was afgelopen en we liepen de tent in naar het midden vooraan. Ik hoorde mijn naam en daar stond Claire. Ze had een plekje vooraan voor me vrij gehouden, hoe aardig is dat .  De set werdt opgebouwd en het zag er erg strak uit. Elle Bandita werd aangekondig en de intro was al te horen. Daar kwamen de bandleden onder geklap en gejuig het podium op. Pince Vince ragde er lekker op los even als Elle Bandita herself. Micha was lekker bezig op de drums, Menno on Bass en Reinier met zijn samples, drumcomputer en gitaar. Het was een rete gave show die ik zeker niet meer zal vergeten. Bedankt!  Als je de kans er voor krijgt moet je zeker even een showtje gaan checken het is meer dan de moeite waard. Hierna heb ik buiten de India nog een klein stukje mee gekregen van Aux Raus (die ik 18 september ga zien in Gouda). Het was tijd voor Drive Like Maria ook in de Inda. Het was een leuke show, alleen vonden we het een beetje jammer van die ene zangeres die ineens op het podium stond. Verder weer een vette gitaar show van Nitzan, Drumshow van Bjon en Bass van Robin. Nu liepen we maar wat rond bij de alpha, en wie speelde daar Eagles Of Death Metal. Dit hebben we eventjes buiten de tent gekeken 2 nummers maar ofzo. Leuke band trouwens. Op naar Metric weer in de India. Het was een India dag vandaag. We stonden rechts vooraan en hadden goed zicht op het podium. Ik kende er niet zo veel van maar wat ik kende hen ik wel mee gegild. We hadden het een klein beetje gehad dus zijn we voor de Alpha langs het water gaan zitten om onze voeten en benen een beetje te laten rusten. Blocparty speelde toen in de Alpha, wat zingt die gozer vals zeg. Beetje jammer. Toen het afgelopen was zijn we voor de drukte naar de X-ray gelopen die overigens best wel vol stond maar we konden nog vooraan staan. Want Kap Bambino kwam. Het was een hele lastige keuze Peaches of Kap Bambino. Ik wilde ze beide erg graag zien maar heb uiteindelijk voor Kap Bambino gekozen want Peaches had ik eerder dit jaar al gezien. Whaaa!! Wat een leuek afsluiter was dit voor lowlands. Heel de tijd gesprongen. Met pijnlijke voeten richting mijn tent gegaan en een poging gedaan tot slapen.

Maandag – Vertrek

Wat volgens mij maar 3 uur was ofzo want ik was om kwart voor 7 alweer wakker. Toen ging ik al mijn spullen maar weer in mijn tas proppen, wat een stuk makkelijker ging. Tent afgebroken en weer in het tasje gepropt met de vraag “Waarom krijg ik het er nooit meer in zoals het erin zat?” Nou om kwar voor 8 zat ik al start klaar om weg tegaan. Om kwart over 8 Diane wakker gemaakt en iets later de rest wat in de andere tent lag te pitten. Want dan waren we nog een beetje voor de drukte weg. Rond een uur of 10 liepen we richting de uitgang waar het iets gemakkelijker ging om door het hek te komen. We hadden al vrij snel een bus. Het stond ineens helemaal vol toen we in de bus zaten, net op tijd gelukkig. Daarna gingen we met de trein vanaf T’Harde naar Utrecht en vanaf daar nam ik de trein naar Rotterdam Alexander waar ik met de auto opghaald werd.

Lowlands 2009 mensen, het was een groot feest.

Meer foto’s op mijn hyve of facebook.